پایگاه جامع مداحی کربلایی حسن نجف زاده

پایگاه جامع مداحی کربلایی حسن نجف زاده
نامه ای را هُدهُد آورده ست، آغازش تویی
از سلیمان است؛ بسم الله الرحمن الرحیم...
***********************************
إِنَّمَا یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ
وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً (سوره احزاب آیه 33)
***********************************
السَّلامُ عَلَیْکُمْ یَا أَهْلَ بَیْتِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعَ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفَ الْمَلائِکَةِ وَ مَهْبِطَ الْوَحْیِ وَ مَعْدِنَ الرَّحْمَةِ وَ خُزَّانَ الْعِلْمِ وَ مُنْتَهَى الْحِلْمِ وَ أُصُولَ الْکَرَمِ وَ قَادَةَ الْأُمَمِ وَ أَوْلِیَاءَ النِّعَمِ...
***********************************
ما عشق را پشت در این خانه دیدیم؛
زهرا در آتش بود٬ حیدر داشت می سوخت
***********************************
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ علیه وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ:
« أَسَاسُ الاسلامِ حُبّی وَ حُبُّ أَهْلِ بَیتی »
( کنزالعمال،ج12،ص105، ح34206؛
درالمنثور،ج6،ص7)
***********************************
شوکت و منصب و دولت به کسان ارزانی
از عناوین جهان مرثیه خوان ما را بس...
***********************************
کلاس آموزش مداحی: چهارشنبه شب ها
در محل اداره تبلیغات اسلامی ساعت 8:30
مراسم ویژه هفتگی: دوشنبه شب ها
یک ساعت بعد از نماز مغرب و عشاء
هیئت جنةالبقیع شهرستان سرایان
***********************************
قَالَ الامَامُ المَهدِی عَجَّلَ اللهُ تَعَالی فَرَجَهُ الشَّریف: « إنِّی لأدعُوَ لِمُؤْمِنٍ یَذکُرُ مُصیبَةَ جَدِّیَ الشَّهید ثُمَّ یَدعُو لِی بِتَعجِیلِ الْفَرَجِ وَ التَّأییدِ » (مکیال المکارم،ج2،ص46)
***********************************
کاروان شهدا مقصدشان کرببلاست
بار بندید عزیزان! سفری در راه است...
***********************************
أَیْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَیْنَ الْأَرْضِ وَ السَّماء؟...
با عرض سلام و ادب و احترام خدمت همه شما بازدیدکنندگان عزیز، لطفاً ما را از نقطه نظرات ارزشمند خود محروم نفرمایید.
به امید صبح ظهور ـ یاعلی مدد...
***********************************
پیوندها
آخرین نظرات

اِلـهى اَمَرْتَنى فَعَصَیْتُکَ، وَ نَهَیْتَنى فَارْتَکَبْتُ نَهْیَکَ، فَاَصْبَحْتُ لاذا بَرآءَةِِ لى فَاَعْتَذِرَُ، وَ لاذاقُوَّةِِ فَاَنْتَصِرَُ، فَبِأَىِّ شَىْءِِ اَسْتَقْبِلُکَ یامَوْلاىَ أَبِسَمْعِى اَمْ بِبَصَرِى اَمْ بِلِسانِى اَمْ بِیَدِى اَمْ بِرِجْلِى؟ أَلـَیْسَ کُلُّها نِعَمَکَ عِندى وَ بِکُلِّها عَصَیْتُکَ؟!،...

دعای روح بخش عرفه امام حسین علیه السلام (نهم ذی الحجه)

(همنوا با حجاج بیت الله الحرام و به یاد شهدای مظلوم فاجعه منا و مدافعان حرم)

شهرستان فردوس ، مصلی نماز جمعه

عصر یکشنبه، 21 شهریور 95، از ساعت16

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

« فردا، روز عرفه است؛ روز دعا و ذکر و تضرع و ابتهال و راز و نیاز است؛ بخصوص شما جوان‌ها قدر این روزهاى بزرگ و این ساعات باارزش را بدانید. همین رابطه‌ى با خداست که سینه‌ها و دل‌ها را منشرح مى‌کند؛ راه را براى انسان باز مى‌کند؛ عزم و اخلاص به انسان مى‌دهد؛ به کارها برکت مى‌بخشد؛ توفیق الهى را بر سر انسان سایه‌گستر مى‌کند و نتیجه‌ى آن، پیشرفت در خط اصیل ارزش‌هاى اسلامى است. این روزها و این ساعات باارزش را هرگز از دست ندهید.» « لحظه به لحظه از ظهر عرفه تا غروب مثل اکسیر حائز اهمیت است. روز عرفه را قدر بدانید. از ظهر عرفه تا غروب عرفه ساعات مهمی است. لحظه لحظه ی این ساعات مثل اکسیر، مثل کیمیا حائز اهمیت است. این ها را با غفلت نگذرانیم. یک نمونه از اعمال، این دعای عجیب امام حسین (ع) در عرفه است که مظهر خشوع و تذلل و ذکر و مظهر ابتهال در مقابل پروردگار است... » (رهبر معظم انقلاب)

+ اطلاع نگاشت فاجعه منا


معرفت و احساس عاشورایی؛

عاشورا، یک «معرفت» و «احساس» است. ملّت ما، «احساس عاشورا» را دارد. می‌بینید در جلسات سینه‏‌زنى، وقتى بزرگها سینه می‌زنند، بچّه‌ی هفت، هشت ساله هم بلند میشود، پیراهنش را مثلاً به کمرش میبندد، سینه میزند. این احساس عاشورا چیز خیلى خوبى است و هیچ فلسفه و فلسفه‏‌بافى‎یى هم جایش را نمیگیرد. همه‌ی کار بزرگان و مصلحین این بوده است که با استفاده از زمینه‏‌هاى ذهنى، عاطفى و فکرى مردم، آنها را به یک معرفت صحیح متّصل کنند. کار بزرگ روشنفکرِ انقلابى و مذهبى در آن دوره‏‌اى که کار میکرده، همین بوده است که «معرفت» را با «عاطفه» جفت کند؛ که بعد نتیجه‏‌اش این حرکتِ عظیم میشود.

سه ویژگی برجسته‌ی اباعبدالله؛
برجستگی وجود اباعبدالله دارای ابعادی است که هر کدام از این ابعاد هم بحث و توضیح و تبیین فراوانی به دنبال دارد؛ ولی اگر دو، سه صفت برجسته را در میان همه‌ی این برجسـتـگی‌ ها اسم بیاوریم، یکی از آنها «اخلاص» است؛ یعنی رعایت کردن وظیفه‌ی خدایی و دخالت ندادن منافع شخصی و گروهی و انگیزه‏های مادّی در کار.
صفت برجسته‌ی دیگر، «اعتماد به خداست». ظواهر حکم میکرد که این شعله در صحرای کربلا خاموش خواهد شد. چطور این را «فرزدقِ» شاعر میدید، اما امام حسین نمیدید؟! نصیحت‌کنندگانیی‌که از کوفه می‏آمدند میدیدند، اما حسین‏‌بن‏‌علی که عین‌الله بود، نمیدید و نمیفهمید؟! ظواهر همین بود؛ ولی اعتماد به خدا حکم میکرد که علی‏رغم این ظواهر، یقین کند که حرف حق و سخن درست او غالب خواهد شد. اصل قضیّه هم این است که نیّت و هدف انسان تحقّق پیدا کند. اگر هدف تحقّق پیدا کرد، برای انسان با اخلاص، شخصِ خود او که مهم نیست...
خصوصیّت سوم، شناختن «موقع» است. امام حسین در فهم «موقع» اشتباه نکرد. در قبل از حادثه‌ی کربلا، ده ‏سال امامت و مسئولیّت با او بود. آن حضرت در مدینه مشغول کارهای دیگری بود و کار کربلایی نمیکرد، اما به مجرّد اینکه فرصت به او اجازه داد که آن کار مهم را انجام دهد، فرصت را شناخت و آن را چسبید؛ موقع را شناخت و آن را از دست نداد. این سه خصوصیّت، تعیین‌کننده است. در تمام ادوار نیز همینطور است؛ در انقلاب نیز همین‏گونه بود. امام ما هم که می‏‌بینید اینقدر خدای متعال او را به مقام رفیع رساند - «وَ رَفَعْناهُ مَکاناً عَلِیًّا» و علی‏رغم همه‌ی عوامل در سرتاسر دنیای مادّیّت و استکبار که میخواستند او را محو کنند، به فراموشی دهند و کوچک کنند، او را حفظ و بزرگ کرد و ماندگار و جاودان نمود، علّت همین بود که این سه خصوصیّت را داشت: اوّلاً، با اخلاص بود و برای خود چیزی نمیخواست؛ ثانیاً، به خدای خود اعتماد داشت و میدانست که کار و هدف، تحقّق پیدا خواهد کرد، به بندگان خدا هم اعتماد داشت؛ ثالثاً، زمان و «موقع» را از دست نداد؛ در لحظه‌ی لازم، اقدام لازم، صحبت لازم، اشاره‌ی لازم و حرکت لازم را کرد.

اختصاص تعبیر ثارالله به امیرالمؤمنین و امام حسین؛

مراسم ویژه عزاداری شب شهادت امام محمد باقر(ع)

شب جمعه، 18 شهریور 95، ساعت 20

سرایان، هیئت جنة البقیع (جنب دفتر امام جمعه)

*********************************

مراسم ویژه عزاداری شام شهادت امام محمد باقر(ع)

و شب شهادت حضرت مسلم بن عقیل(ع)

شبهای شنبه و یکشنبه ، 19 و 20 شهریور 95 ، ساعت 20

باغشهر اسلامیه، هیئت حضرت مسلم بن عقیل(ع)

**********************************

«توسّل» به معناى مدد جستن از «وسیله‏ اى» براى رسیدن به خواسته و مقصود، لازمه ی زندگى بشر در جهان آفرینشی است که بر آن نظام اسباب و مسببات حکمفرماست. خداوند فیض خود را تنها از طریق مجارى و اسباب اعطا مى ‏کند («أبى الله ان یجرى الاشیاء الاّ بالاسباب»؛ بحارالانوار،ج 2،ص 90) و انسان براى رسیدن به خواسته اش، باید به اسباب و وسایط متوسّل شود. [مثلاً اگر بخواهد زمین خشک و بایرى را تبدیل به مزرعه‏ اى سرسبز و باغى آباد کند، باید زمین را شخم بزند، نهال یا دانه و بذر در زمین بکارد، به موقع کود و آب بدهد، به اندازه لازم سم پاشى کند و... اگر بخواهد به طبقه دوم یا سوم یک ساختمان برسد، باید از پله‏ هاى آن بالا رود، یا سوار آسانسور یا پله برقى شود و همین طور در سایر کارهاى روزمره زندگى، انسان به اسباب و وسایل براى رسیدن به مقصود خود تمسّک و توسّل مى‏ جوید.] خداوند که هستى عالم از اوست و ادامه ی هستى و هرگونه حرکت، نیرو و تغییرى، وابسته به او و ناشى از فیض اوست - خود براى اعطاى فیضش، امورى را به عنوان مجاری، اسباب و وسایل، برای تقرب و نزدیکى به درگاه خویش، برآمدن حاجات و کسب کمالات معنوی قرار داده و ما را به توسّل به آن امور فرمان داده: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ»؛ اى کسانی که ایمان آورده اید! پرواى الهى داشته باشید و به سوى او وسیله تحصیل کنید. (35 مائده)

با توجه به اطلاق کلمه ی «وسیله» در آیه شریفه، این کلمه معنایى وسیع و گسترده دارد و شامل هرآنچه که صلاحیت نزدیک کردن انسان به پیشگاه خداوند را دارد، مى‏ شود. همچنان که نماز و روزه، احسان به یتیم، دستگیرى از مستمندان، خدمت به خلق خدا و... وسیله ی تقرب به خدا هستند؛ استمداد به ارواح مطهر پیامبران و اولیاى الهى به عنوان واسطه های فیض، نیز وسیله ی تقرب به خداست که در روایات و سیره ی معصومین(ع) بر آن تأکید شده است...


مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ
فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا (احزاب،23)
در مسلک ما معنی پرواز چنین است؛ - با بال شکسته به هوای تو پریدن...

« إنا لله و إنا إلیه راجعون
»
عروج شهادت گونه ی دیپلمات متعهد ایرانی، معاون سابق سرکنسولگری جمهوری اسلامی در مونیخ آلمان، مجاهد صادق و فداکار، فرمانده دلیر هشت سال دفاع مقدس، جانباز شیمیایی سرافراز، زنده یاد حاج علی آقای میرفرح موجب تأسف و تأثر گردید. ایشان که عمر گرانبها و پربرکت خویش را در عرصه ی ایثار و جهاد و خدمت صادقانه به اسلام و انقلاب گذرانید، پس از تحمل سال‌ها درد و رنجِ ناشی از جراحات جنگی، در فاصله ی بیست روز پس از ارتحال ملکوتی برادر مجاهد و جانبازش، فرمانده شجاع دوران دفاع مقدس، خادم اهلبیت(ع) و شهدا، مرحوم حاج حسن آقای میرفرح،
عاشقانه در شب شهادت رئیس مذهب شیعه حضرت امام جعفر صادق(ع) به هم‌رزمان شهیدش پیوست. اینجانب به واسطه ی ارتباط خانوادگی و اُنس و الفت دیرینه با این خانواده ی بزرگوار، ایشان و برادر همسنگرشان را همواره به صبر، ایمان، ثبات قدم، بصیرت و تواضع شناخته، آنها را انسانهایی وارسته و متخلق به اخلاق الهی می یافتم. آسمانی شدنِ این دو  اُسوه ی اخلاص و تقوا را به محضر بقیةالله الاعظم(عج)، رهبر معظم انقلاب، مجموعه ی وزارت امور خارجه، مردم شریف شهرستان سرایان، جامعه ی فرهنگیان، بسیجیان و ایثارگران بویژه خانواده ی گرامی ایشان تسلیت گفته، برای آن دو عزیز سفر کرده، از درگاه الهی، علو درجات اُخروی و همجواری با سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) مسئلت می نمایم. رحمت و رضوان خدا بر روان پاکشان باد...

حسن نجف زاده

رئیس کانون مداحان استان خراسان جنوبی

مراسم ویژه عزاداری شهادت شیخ الائمه حضرت امام جعفر صادق(ع)

سخنران: حجت الاسلام والمسلمین کاظمی (از قم)

مداح: ذاکر اهل بیت کربلایی حسن نجف زاده

*******************************

جمعه 8 مرداد 95، (شب شهادت) از ساعت  21:15

سرایان، خ امام(ره)، جنب دفتر امام جمعه، هیئت جنّةالبقیع

****************************************
شنبه 9 مرداد 95، (ظهر شهادت) از ساعت
12

سرایان، بازار تاریخی میثم، کوچه شمس، حوزه علمیه امام جعفر صادق(ع)

***************************************************

مخاطبان و پژوهشگران می توانند برای مشاهده این ویژه نامه اینجا کلیک نمایند.

*****************************************************

"بقیع در بستر واقعیت رسانه ای" (یادداشت یک روزنامه نگار) :

با گذشت نزدیک به یک قرن از تخریب بقاع متبرک قبرستان بقیع که متعلق به گستره عظیمی از مذاهب اسلامی هستند، شاهد آن هستیم این اتفاق و وضع کنونی این مکان مقدس آن گونه که انتظار می رود، اذهان مخاطبان مختلف را از هر گروه و فرقه ای که باشند، به خود معطوف نداشته است. در جهانی که به تعبیر مک لوهان١ دهکده کوچکی بیش نیست، پاره ای از موضوعات به گونه ای به دست فراموشی سپرده شده اند که گویی از اساس وجود نداشته و ندارند! فارغ از مجموعه عواملی که در بستر هایی مانند روابط قدرت، سیاست، تعصبات مذهبی و از این دست بر این مسئله تاثیر می گذارند، نمیتوان نقش رسانه را در مقوله ای این چنین مهم نادیده گرفت. نقش آفرینی رسانه در این میدان زمانی پررنگ تر میشود که این حقیقت مطرح شود: جهانی که در آن زندگی میکنیم و واقعیت هایی که در این جهان با آنها سروکار داریم، ساخته و پرداخته رسانه ها هستند؛ حقیقتی که اندیشمند و فیلسوف معاصر فرانسوی ژان بودریار٢ از آن به عنوان Hyper Reality یا فراواقعیت یاد میکند. رسانه ها دنیای پهناور ما را به دهکده ای کوچک بدل کرده اند که محدودیت های زمانی و مکانی بشر برای دسترسی به اطلاعات در آن شکسته شده است. سوالی که در اینجا مطرح میشود، این است تصویری که از این به اصطلاح دهکده در ذهن هر یک از ما نقش بسته است، تا چه اندازه با واقعیت بیرونی مطابق است؟ آیا رسانه ها به راستی واقع نما هستند یا اساسا آیا واقع نمایی در دنیایی این چنین دارای اهمیت است؟ اینجاست که متفکری مانند بودریار پاسخی ارائه میکند که تا پیش از این کم نظیر و حتی بی نظیر بوده است. حدود یک قرن پیش و به عبارت دقیق تر، ٩٥سال پیش با روی کارآمدن حکومت آل سعود در شبه جزیره عربستان و منطقه حجاز، اتفاقی برای بخش بی نظیری از تاریخ، تمدن و میراث اسلام رخ داد که بخش در خور توجهی از این میراث را نابود کرد. تخریب حرم مطهر و بقاع موجود در قبرستان بقیع در آن روزگار هرچند توجه بسیاری، از جمله علمای برجسته جهان اسلام و ایران را به خود جلب کرد، اما در سالیان متمادی و با گذشت زمان در حلقه فراموشی افتاد.

اللَّهُمَّ یَا مَنْ لاَ یَرْغَبُ فِی الْجَزَاءِ وَ یَا مَنْ لاَ یَنْدَمُ عَلَى الْعَطَاءِ وَ یَا مَنْ لاَ یُکَافِئُ عَبْدَهُ عَلَى السَّوَاءِ مِنَّتُکَ ابْتِدَاءٌ وَ عَفْوُکَ تَفَضُّلٌ وَ عُقُوبَتُکَ عَدْلٌ وَ قَضَاؤُکَ خِیَرَةٌ...

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا أَکْرَمَ مَصْحُوبٍ مِنَ الْأَوْقَاتِ وَ یَا خَیْرَ شَهْرٍ فِی الْأَیَّامِ وَ السَّاعَاتِ‏،

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ شَهْرٍ قَرُبَتْ فِیهِ الْآمَالُ وَ نُشِرَتْ فِیهِ الْأَعْمَالُ‏،

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ قَرِینٍ جَلَّ قَدْرُهُ مَوْجُوداً وَ أَفْجَعَ فَقْدُهُ مَفْقُوداً وَ مَرْجُوٍّ آلَمَ فِرَاقُهُ‏،

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ أَلِیفٍ آنَسَ مُقْبِلاً فَسَرَّ وَ أَوْحَشَ مُنْقَضِیاً فَمَضَ‏،

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ مِنْ مُجَاوِرٍ رَقَّتْ فِیهِ الْقُلُوبُ وَ قَلَّتْ فِیهِ الذُّنُوبُ‏...

******************************************

الغرض! فیض خاص گشت تمام

سهم ما باز، فیض عام شده است

دل ناباورم صدا میزد:

میهمانی مگر تمام شده است؟...

مراسم ویژه احیای شبهای قدر و عزاداری شهادت امیرالمؤمنین علی(ع)

***************************************************

شب 19 رمضان؛

شهر سه قلعه - مسجد صاحب الزمان(عج)، از ساعت 11:30

باغستان سفلی فردوس - هیئت ابالفضلی، از ساعت 1بامداد

*******************************************

شب 20 رمضان (مناجات امیرالمؤمنین)؛

سرایان - جنب دفتر امام جمعه[هیئت جنةالبقیع]، از ساعت 10:30

**************************************************

شب 21 رمضان؛

فردوس -آستان امامزادگان سیدمحمدوسیدابراهیم(ع)، از ساعت 1بامداد

*****************************************************

شب 23 رمضان؛

بیرجند - آستان مقدس امامزادگان شهدای باقریه(ع)، از ساعت 12

**************************************************

  • شعر باید زنده باشد و نسبت به مسائل جاری و نیازهای کشور موضع داشته باشد. شعر، به‌عنوان ابزاری مؤثر در عرصه جنگ نرم به مسئولیت خود عمل کند.
  • اشعار برجسته‌ای درباره‌ی فلسطین، یمن، بحرین، دفاع مقدس، شهدای غواص، شهدای مدافع حرم یا مظلومیت مجاهدانی همچون شیخ زکزاکی گفته می‌شود اما به‌خوبی ترویج و منعکس نمی‌شوند.
  • در بیان خیانت‌های آمریکایی‌ها در قضیه‌ی برجام، علاوه بر سیاسیون، هنرمندان و به‌ویژه شاعران باید این واقعیت‌ها را به افکار عمومی منتقل کنند.
  • ما امروز به سرود نیاز داریم. سرود نوعی از شعر بسیار پرتأثیر است؛ از همه‌ی انواع شعر اثرگذاری‌اش بیشتر است. اگر سرود مناسبی متناسب وضع زمان داشته باشیم که جوان‌ها در جاهای مختلف مثل اردو، کوهنوردی، اجتماعات و راهپیمایی ۲۲ بهمن بخوانند، تکرار اینها گسترش معارفی است که به آنها نیاز داریم. زود هم اثر می‌گذارد، فرهنگ‌سازی می‌کند، سطح هم نمی‌شناسد؛ از سطوح بالای معرفتی تا عامه‌ی مردم را به سرعت فرامی‌گیرد.
  • لازم است برای ارتقاء شعر و تربیت شاعران، مجموعه‌های مردمی و فنی، تقویت و حمایت شوند.

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم (۱) الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین سیّما بقیّةالله فی الارضین. برای بنده این جلسه، جلسه‌ی بسیار مطلوب و شیرینی بود، مثل همه‌ی جلسات نیمه‌ی رمضان در سالهای متمادی؛ جلسه‌ی انس، جلسه‌ی ادب، جلسه‌ی صفا، دیدن پیشرفتها. شعر امروز جوانها را که من مقایسه میکنم با شعر ده سال گذشته و پانزده سال گذشته، یک احساس شوق و شکری به انسان دست میدهد از مشاهده‌ی این پیشرفت. بحمدالله جوانهای ما خیلی خوب شده‌اند، خیلی پیش رفته‌اند، تعداد شعرا زیاد، کیفیّت شعرها خوب، حرکت شعری در کشور بحمدالله رو به پیشرفت است. خب، البتّه ما آرزوهایمان بیش از اینها است؛ کمبودهایی هم در مسائل شعری داریم، حرفهای زیادی انسان برای گفتن با یک چنین جمع فرزانه و خردمند و اهل ذوق و اهل هنری دارد؛ خیلی حرف انسان مایل است که بگوید منتها نه وقت هست، نه حال هست؛ الان نمیدانم شما دو ساعت یا بیشتر است دارید می‌شنوید؛ [اینکه‌] ما هم حالا سربار مجموعه بشویم خیلی مصلحت نیست ولی خب، خیلی حرف هست برای گفتن:

حرفهای نگفته‌ام به دل است‌
غزل ناسروده را مانم‌


دعا و مناجات پدیده اى فطرى است و قدمتى به بلنداى تاریخ حیات بشرى دارد. از این رو از سوى تمام پیامبران و در همه ادیان آسمانى وجود داشته است، اما در اسلام دعا از خود قرآن آغاز شده و با ادعیه رسول خدا(ص) توسعه مى یابد. اهل سنت در باب دعا تا همین اندازه اکتفا مى کند؛ اما در میان شیعه، ائمه اطهار(ع)  دعاهاى بیشمارى را با الهام از قرآن و سیره نبوى براى ما به یادگار گذاشته اند. نخستین مرحله در شیعه، دعاهاى رسیده از مولى الموحدین على بن ابیطالب(ع)  است. در این میان دعاى کمیل و مناجات شعبانیه ایشان مشهورتر است ولى دعاهاى منقول از ایشان در گذشته به طور پراکنده در کتاب هاى دعا از جمله: مصباح المتهجد، اقبال الاعمال، بلدالامین، فلاح السائل ثبت شده است.[1] امامان دیگر نیز در مراحل بعد، ادامه دهنده این حرکت عارفانه بوده اند و ادعیه رسیده از آنان مانند دعاى عرفه، ادعیه صحیفه سجادیه، زیارت جامعه کبیره و سایر دعاها و زیارات که برخى از آن در کتاب مفاتیح الجنان در اختیار عموم قرار گرفته است.[2] از زمان امامان معصوم(ع) ، اصحاب آن بزرگواران در پىِ گرفتن ادعیه امامان بوده اند. آنان از آن حضرت درخواست دعا کرده و دعاهایى را که به آنها تعلیم داده مى شد، مى نگاشتند.[3]
اما تدوین جدى کتاب دعا و زیارت پس از عصر غیبت آغاز شد و آثار ارزشمندی چون کتاب الدعا از کلینى، کامل الزیارات از ابن قولویه، کتاب الدعا و الزیارات از شیخ صدوق، کتاب المزار از شیخ مفید، مصباح المتهجد از شیخ طوسى و روضه العابدین از کراجکى که همگى این بزرگواران متعلق به قرن سوم تا قرن پنجم مى باشند، تدوین گشت.
[4] سیدبن طاووس (متوفى 665 ه.ق) در قرن هفتم، نهضتى علمى در احیاء ادعیه و زیارات برپا کرد.[5]

مراسم ویژه سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره) و گرامیداشت شهدای قیام 15 خرداد

سخنران: خطیب توانا حجت الاسلام والمسلمین ماندگاری

مداح: ذاکر اهل بیت کربلایی حسن نجف زاده

زمان: عصر جمعه، 14 خرداد 95 ، ساعت 18

مکان: هیئت ابالفضلی شهر سه قلعه

****************

+ وجودی که ماهیات را تحقق بخشید! - 28 تیر 1368 

درباره‌ی شخصیت حضرت امام(ره) واقعاً نمیشود حرف زد. وقتی بخواهیم راجع به ابعاد شخصیت این عزیز دوران و یادگار پیامبران حرف بزنیم، میدانیم که ناقص خواهد ماند. زمان زیادی لازم است تا زبانهای گویا بتوانند عظمت این شخصیت را حیطه‌بندی کنند؛ لذا من نمیخواهم در آن‌باره واقعاً صحبت کنم؛ زیرا ما کوچکتر از آن هستیم که بتوانیم در این زمینه به بررسی ابعاد شخصیت آن بزرگوار بپردازیم. اما این نکته را میخواهم بگویم که اگر نظام جمهوری اسلامی و این انقلاب بزرگ و جهانی را، و رستاخیز عظیمی که در دنیا به وجود آمده، و رستاخیز عظیمتری که در درون انسانها پدید آمده، و این تحولی که مس ها را طلا کرده است، کلمه‌ی طیبه و شجره‌ی طیبه بدانیم -که هست- ریشه‌ی این شجره‌ی طیبه، همین‌ شخصیت عظیمی است که همه چیز از او رویید. او بود که این درخت مبارک را رویاند. او همه چیز بود، و اگر نبود، ما هیچ چیز نداشتیم. در گذشته، همین ایران و ملت و موقعیت جغرافیایی و همین فقه و قرآن و نهج‌البلاغه بود؛ اما در واقع چیزی نداشتیم و روزبه‌روز عقبتر میرفتیم و بیشتر بر سرمان می خورد و شخصیت ما هضم می شد.

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم‌ الحمد لله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی‌القاسم المصطفی محمّد و آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین الهداة المهدیّین المعصومین. اللّهمّ صلّ علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها صلواتک و صلوات ملائکتک و اولیائک علیهم.

تبریک عرض میکنم روز عید مبارک را و تشکّر میکنم از برادران عزیزی که برنامه اجرا کردند و جدّاً ما استفاده کردیم و لذّت بردیم. این سرود آخر جلسه هم هر سال حُسن ختامی است برای این جلسه که جناب آقای سازگار این سرود را هر سال انشاء میکنند؛ امسال خیلی هم خوب اجرا شد؛ مضامین خوب، مفاهیم خوب، درس، تعلیم، تذکّر.



در این جلسه که شما برادران عزیز حضور دارید -البتّه خواهران گرامی هم هستند- خطاب من بیشتر به شما برادرانی است که به افتخار مدّاحی و ذاکری سیّدالشهداء (سلام‌الله‌علیه) و اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) مفتخرید. الحمدلله کمّیّت مدّاحان -بخصوص جوانان- در این عرصه کمّیّت بسیار مطلوب و زیاد و خوبی است، کیفیّت‌ها هم در بعضی از جاها واقعاً خوب است. این مسئله‌ی مدّاحی در کشور ما یک پدیده‌ای است؛ شبیه این را ما در هیچ جای دیگری نداریم. البتّه اختصاصات جامعه‌ی شیعه و چیزهای اختصاصی که در سایر جوامع اسلامی و غیر اسلامی نیست، متعدّد است؛ خود اصلِ عزاداری مثلاً یا اصل مصیبت‌خوانی برای اهل‌بیت (علیهم السّلام) که معمولاً همراه است با موعظه و نصیحت و [بیان] معارف و مسائل روز و بیانات گوناگون و هرچه اقتضای هر زمانی میباشد، جزو اختصاصات شیعه است و از زمان ائمّه (علیهم‌السّلام) تا امروز ادامه داشته است؛ در جاهای دیگر نیست و خَلأاش را احساس میکنند. خلئش را در جاهای دیگر احساس میکنند و سعی میکنند یک جوری پر کنند و نمیشود.

لکن این پدیده‌ی مدّاحی و نغمه‌سرایی در باب مدح و مصیبت و مرثیه و ذکر و امثال اینها هم یکی از اختصاصات است؛ این هم جای دیگری نیست و به این شکل وجود ندارد؛ به این عمومیّت و به این وسعت - چه وسعت از لحاظ کمیّت، چه وسعت از لحاظ معانی و مفاهیم و مانند اینها - نیست. این پدیده درخورِ کار علمی است؛ یعنی واقعاً جا دارد دانشجویان ما، اساتید ما، محقّقین ما بنشینند و روی این پدیده فکر کنند، کار کنند؛ هم تفسیر و تحلیل کنند، هم راه‌های علمیِ گسترش این را به ما نشان بدهند و یاد بدهند. ما در واقع دستِ‌کم گرفتیم این پدیده را؛ خیلی پدیده‌ی مهمّی است. خب، ما بحمدالله این توفیق را داشتیم، این فرصت را داشتیم که در طول این سی‌وچند سال گذشته مثل امروز، هر سال این جلسه را با برادران مدّاح تشکیل دادیم. شاید در بین شما جمعیّت، کسانی که عمرشان از عمر این جلسه کمتر است، کم نباشند. سی‌وچند سال است که این جلسه برقرار است. پس فرصت خوبی است برای اینکه راجع به این پدیده یک مقداری صحبت کنیم.

(نگاهی کوتاه به رفتار فردی، خانوادگی و اجتماعی حضرت زهرا در بیان رهبر معظم انقلاب)

«جوانان عزیز! امروز در دوران جمهوری اسلامی این فرصت برای آحاد جامعه هست که درست حرکت کنند، درست زندگی کنند، مؤمنانه زندگی کنند، با عفّت زندگی کنند. درس زندگی صدّیقه‌ی طاهره، فاطمه‌ی زهرا این است برای ما: تلاش، اجتهاد، کوشش، پاک زندگی کردن. ۹۳/۱/۳۱» برای درس گرفتن از زندگی بزرگان و معصومین علیهم‌السلام لازم است کیفیت زندگی و سیره‌ی آنان را به دقت مطالعه کنیم و خودمان را با مسیری که آنان ترسیم کرده‌اند مطابقت دهیم. در این نوشتار با توجه به ایام ولادت حضرت صدیقه طاهره ۷ درس کوتاه از زندگانی پر نکته و درس دختر گرامی پیامبر اسلام در بیانات رهبر انقلاب با نگاه به اصلاح سبک زندگی امروز ما مرور شده است:

  درس اول: مقامات معنوی، ایستادگی و موقع‌شناسی در جوانی
«در قضیه‌ی حضرت صدّیقه‌ی طاهره، نکات خیلی مهمّی وجود دارد؛ لیکن یک نکته که با وضع شما جوانان مؤمن و انقلابی تطبیق می‌کند، این است که همه‌ی این افتخارات و کارهای بزرگ و مقامات عالیِ معنوی و دست‌نیافتنی، و ضمناً همه‌ی آن صبرها و ایستادگیها و موقع‌شناسیها و کلمات پرباری که در این زمانها از ایشان صادر شده است -همه‌ی این حوادث بزرگ- در دوران کوتاه جوانی این بزرگوار اتّفاق افتاده است. ۷۶/۶/۲۶»

از پنج شنبه شب 20 اسفند 94 به مدت 4 شب ٬ از ساعت 9:15

هیئت امام حسن مجتبی(ع) فردوس

----------------------------------------------------

ظهر شهادت حضرت زهرا(س) ٬ یکشنبه 23 اسفند 94

آستان مقدس امامزاده سلطان مصیب(ع)

----------------------------------------------

یادواره شهدا با حضور پیکر مطهر شهید گمنام

روز شهادت حضرت زهرا(س) ٬ یکشنبه 23 اسفند 94

هیئت ابالفضلی باغستان علیا